داستان درباره یک زندگی چندساله است که مدتهاست به بن بست رسیده .بهرام و شیرینی که تمام این سالها به بهانه پسرشان باهم در 

حال زندگی کردن هستند.پسری که خودش وارد رابطه شده است و با نامزدش مشکلاتی دارد


نگاه من:


قصه یک فیلم یا داستان نیست بلکه بیشتر یک مستند اجتماعی هست.پوران درخشنده با این فیلم بیشتر یک مستند پر از مشکلات یک زن 

را مطرح کرده.مثلا اگر حواست به زندگی نباشد چاق میشوی..یادت میرود موهایت را رنگ کنی..پسرت به خودش اجازه میدهد که بابت تیپو استایلت توهین کند.داستان یک پرش های عجیب دارد از یک صحنه به صحنه دیگر.و بیانگر مراحلی هست که اعضای خانواده تصمیم دارند برای رسیدن به یک شخصیت نرمال،مسیر را تنهایی طی کنند وهمیشه باید یک داستان خیانت هم در قلب داستان های ایرانی باشد

خلاصه تمام موضوع روی مادر خانواده است

خوب از یک دیدگاهی خیلی منطقی به طلاق عاطفی توجه کرده اند.اما ناحقی است اگر تمام مشکلات را گردن ظاهر مادر خانواده بی 

اندازیم.وچقدر بد است که این روزها به ظاهر بیش از باطن ادمها نگاه میکنیم 

اما بازی در جه یک فرهاد اصلانی و مریلا زارعی عالی بود