قسمت این بود که باز از گروه خودمان صعود نکنیم و برگردیم خانه.اما امسال بازی های تیم ملی عجیب چسبید بر جانمان . حالمان خوب 

است.خب بریم سر بازی ایران و پرتغال.بدون شک خوب بازی کردیم،بدون شک هنوز تو پاس کاری ضعیف هستیم، بدون شک کلی موقعیت

گل از دست دادیم،بدون شک دوبار بچه هامون مثل هاپو و پیشی افتادن به جون هم....


اماااااااااااااااااااااا


تمام بازی یک طرف،خیت شدن آقای رونالدو یک طرف..یعنی خدا رو شکر که زدن یک گل به ایران به دل این آقای خشن موند.قبول که دیشب

یه دوتا آدم نذاشتن بخوابی،اما کو اخلاق ورزشی نداشتت که با غضب وارد بازی بشی؟

اینا هم هیچی

یعنی همین که رونالد به ایران نتونست یک پنالتی بزنه یعینییییییییییییییییییییییی دماغش با خاک یکسان شد..ولی ما تونستیم پنالتی را گل کنیم..اصلا همین که حال رونالدو گرفته شد برای ما اندازه دوتا قهرمانی جام جهانی ارزش داشت