انگار باید جلوی چشم هایمان باشد..انگار باید پر از ازدحام و دوربین های فیلمبرداری باشد تا باور کنیم که روزهاست از جوانان و مردان 

سرزمینمان خبری نیست..همیشه میگفتند که آب یک وسیله برای خاموشی آتش است.اما...بین یک اقیانوس آب ایستاده اند و 

میسوزند.حرف از گمشدن و بی خبری مردمان سرزمینم هست نه اینکه  چرا بیمه نکردید؟..چرا حواستان نبود؟....و ما همچنان سکوت و 

سرخ کردن گونه هایمان با سیلی و تکرار تمام این حرف های بی اساس و دمدمی

آقای رییس جمهور..آقای وزیر نفت..آقای رییس شرکت.آقای عابر پیاده..آقای بیکار...آقای....هر آقایی که هستی...لطفا مردان و پسرانمان را پیدا کنید و بعد قول میدهیم خودمان،خودمان رابیمه کنیم تا زحمتش گردن شما نیوفتد.

توکلمان به خداست اما همان خدا عقل را داد تا با استفاده ازش راه حل پیدا کنیم و امید داشته باشیم.لطفا جنگ های سیاسی را 

بگذارید کنار،فدای سرم که آن چشم بادامی ها کمکان نمیکنند مگر خودمان چلاقیم؟..سپاه داریم..ارتش داریم..اصلا کلی داوطلب داریم 

..یک اعلامیه بزنید که کدام یک از مردمان سرزمینم حاضر هستند برای کمک به نفتکش بیایند؟..باور کنید نه نفکش ایرانی را که تمام 

نفکش های آتش گرفته جهان را خاموش میکنند.


دعاهایمان..انتظارمان برای بازگشت زنده مردان سرزمینم وقتی جواب میدهد که شما هم قدمی بردارید..اما همچنان امید داریم به خدایی که ید قدرتش از حرفهای احمقانه سیاسی و ادعاهای پوچ شما بالاتر است