روزهای داغ و پر از تب و تاب انتخابات بود.هر حزب و گروهی برای خودش رنگی را انتخاب کرد تا نمادی شود برای گروهشان.

جمشید مشایخی،هر میکروفنی پیدا میکرد و پشتش می ایستاد،با کلی هیجان میگفت:

اگر آقای بنفش رییس جمهور این سالهای ایران نشود،من از این کشور میروم

نمیدانم،استاد سینمای ایران دنبال دلیل برای فرار از وطنش میگشت یا واقعا اینقدر به این آقا اطمینان داشت که حاضر بود به خاطر رای 

نیاوردنش بار سفر به بلاد فرنگ را ببندد؟

بگذریم...

این روزها استاد سینمای ایران هم نشین تخت بیمارستان شده است و روز به روز بین اون همه دیوارهای سفید دارد تحلیل میرود

آقای بنفش،نمی خواهی خودت یا یکی از نمایندگانت حالی از این استاد پیر بپرسید و بهش بگویید زود خوب شود چون حاضر بود به خاطر

رای نیاوردنت بار سفر ببنندد؟

آقای بنفش که هیچی،بازیگرها هم فقط برای یک سلفی اینستاگرامی به دیدنش میروند،باور ندارید از پسرش بپرسید که گفت:

دمتان گرم که به دیدار پدر می آیید اما دیگر چرا عکس مجازی می اندازید